Wij
vertrek

Eerste tussenstop: Orléans, Frankrijk.

Na een lange eerste dag vinden we gelukkig een plek waar de Mercedes zonder passen en meten kan staan. Met zo’n bus is een gewone hotelparking ineens geen vanzelfsprekendheid.

We pakken een Uber en dwalen een paar uur door Orléans.

Op het grote plein bij Jeanne d’Arc eten we buiten, tussen de oude gevels en in de warmte van een lange zomeravond.

Gelukkig hebben we er zelf een bij ons achter in de bus.

Met ruim 30 graden en weer een lange reis voor de boeg komt dat wel heel goed uit.

Na ongeveer 1.200 kilometer bereiken we onze tweede overnachting, bij Salamanca.

Ook hier is ruimte genoeg voor de bus — sterker nog: er blijkt gewoon een speciale busparkeerplaats te zijn. Dat scheelt na zo’n lange dag een hoop gedoe.

Na drie dagen reizen zien we eindelijk ons huis liggen: Monte da Afeiteira, vlak bij Vale Touriz in de regio Sabóia.

Nog niet officieel van ons en vandaag kunnen we nog niet naar binnen, maar het staat er gelukkig nog steeds.

Morgenavond bekijken we het opnieuw met de makelaar; overmorgen volgt de notaris.

Vandaag gaan we op bezoek bij de verzekeringsagent in Portimão. Ook zijn we doorgereden naar Olhão om een slaapbank uit te zoeken (die we zaterdag moeten ophalen).

Later op de dag hebben we de huurauto opgehaald bij het vliegveld in Faro. En tenslotte de bezichtiging van het huis met de makelaar.

We sloten de dag af met een lekker etentje met uitzicht vanaf onze "achtertuin" in het bergdorp Monchique.

Na een heerlijk ontbijt in de bed & breakfast van Anja en João (spreek uit: swan) was het dan eindelijk zo ver: op naar de notaris.

In totaal met 8 man: onze advocaat met 2 helpers, de makelaar, de advocaat van de verkopende partij én natuurlijk de notaris. En natuurlijk ons tweetjes.

Na het nodige Portugese papierwerk mochten we in ruil voor de cheque de sleutels in ontvangst nemen.

En verkijkt u zich niet op het bedrag, dat is exclusief aanbetaling en belastingen. Dat hadden we eerder al betaald.

We zijn binnen! Dus de champagne mag ontkurkt worden!

Wel eerst een halve bus uit moeten laden voor de champagneglazen. En voor een matras, want we moeten ook nog slapen straks.

Lekker met fantastisch uitzicht gebarbecued. De rest komt morgen wel. Er moet ook nog wat gesnoeid worden.

De eerste nacht zit erop. We hebben matig geslapen op ons matras op de grond.

We werden wel lekker wakker met het klingelende geluid van geiten en schapen op de berg.

Na een goed ontbijt konden we aan de slag. Bus verder uitladen en meubels monteren.

Weer een drukke dag.

Eerst naar de grote bouwmarkt en vervolgens naar de IKEA en de supermarkt. Allemaal in de Algarve, dus minimaal 50 minuten enkele reis.

Maar belangrijker: onze hulptroepen arriveren ook vandaag. Zij rijden met een eigen huurauto naar ons huisje.

Wij doen er alles aan om alle bedden gemonteerd en opgemaakt te krijgen zodat iedereen vannacht een slaapplekje heeft. En Amber mocht op de gele slaapbank.

Overdag maken we het kantoor schoon en richten we de eerste werkplek in. ’s Avonds rijden we met z’n vijven naar de westkust om de zon in zee te zien zakken. Een zwoele zomeravond waarop het klussen even mag wachten en waarop het huis even geen project is, maar gewoon het begin van iets moois.

Om de bus te importeren moeten we bij de Mercedes-Benz dealer een check-up laten doen. Daarnaast hebben we aanvullende documentatie nodig. We moesten ons om 8.00 uur melden, en ja dat was dus weer een uur rijden.

De rest van de familia kon zich vast bezig houden met het grasland en de oprit: dus snoeien, snoeien, snoeien. En maaien, maaien, maaien.